Ile trwa nauka angielskiego godziny do B2, realne tempo i co pomaga ruszyć z miejsca

W skrócie: ile trwa nauka angielskiego do B2

Źródło: Cambridge English, guided learning hours. Cambridge podkreśla, że to tylko wskazówki: wynik zależy między innymi od wcześniejszych doświadczeń z nauką, intensywności, wieku i tego, ile uczysz się poza lekcjami.

„Ile to potrwa?” to jedno z pierwszych pytań, które zadaje sobie każdy, kto zaczyna kurs. Rozumiem je doskonale, bo za nim stoi bardzo praktyczna troska: czy zdążę przed rozmową o pracę, przed wyjazdem, przed awansem? Liczby z tabeli są dobrym punktem wyjścia. Ile czasu zajmie nauka Tobie, zależy jednak od kilku rzeczy, które da się dość dokładnie policzyć.

Ile to miesięcy przy Twoim tempie?

Żeby zamienić godziny na miesiące, policz, ile godzin aktywnej nauki masz w tygodniu. Dla uproszczenia wliczam do nich lekcje i Twoją pracę według planu ustalonego z lektorem, więc to szacunek. Przyjęłam środek przedziałów: około 175 godzin z B1 do B2 i około 550 godzin od zera do B2, bez przerw wakacyjnych.

Zwróć uwagę, że w każdym wierszu co najmniej połowa godzin to praca między lekcjami. Z moich obserwacji wynika, że osoby, które przychodzą tylko na zajęcia i nie pracują nad językiem między nimi, nie robią znaczących postępów.

Od czego zależy Twoje tempo

Dwie osoby z tym samym planem mogą dojść do B2 w zupełnie innym czasie. Najczęściej decydują o tym:

• Punkt startu. „B1” na papierze może oznaczać bardzo różne rzeczy. Ktoś, kto dużo czyta, ale prawie nie mówi, ma inną drogę przed sobą niż ktoś, kto swobodnie gada z błędami. Dlatego warto zacząć od testu poziomującego i rozmowy.
• Kontakt z angielskim poza nauką. Praca w międzynarodowym zespole, seriale, podcasty, wyjazdy przyspieszają postępy, bo mózg dostaje dużo materiału.
• Konkretny cel. Kiedy wiesz, do czego potrzebujesz angielskiego, łatwiej wybrać, czego się uczyć, a co pominąć.
• Regularność. Kwadrans codziennie daje więcej niż dwie godziny raz w tygodniu. Pamięć lubi częsty kontakt z materiałem.
• Wcześniejsze doświadczenia z nauką. Jeśli masz za sobą naukę innego języka, wiesz, co na Ciebie działa, i szybciej układasz sobie naukę.

Jak zmieścić naukę w zapracowanym tygodniu, piszę w poradniku Jak znaleźć czas na naukę angielskiego.

Dlaczego między B1 a B2 wiele osób utyka

Na początku nauki postępy widać gołym okiem. Po kilku tygodniach zamawiasz kawę, po kilku miesiącach opowiadasz o weekendzie. A potem przychodzi B1 i… nic się nie dzieje. Uczysz się, a masz wrażenie, że stoisz w miejscu. Wiele osób czuje się wtedy jak wieczni średniozaawansowani i właśnie w tym momencie rezygnuje.

Ten zastój ma kilka przyczyn i większość z nich dotyczy bardziej psychologii niż samego języka:

• Dogadujesz się, więc potrzeba słabnie. Na B1 załatwisz większość spraw w podróży i w prostych sytuacjach w pracy. Mózg uznaje, że „wystarczy”, a motywacja spada.
• Mówisz tym, co już umiesz. Omijasz trudniejsze konstrukcje i słowa, co do których masz wątpliwości. To naturalne, ale w ten sposób nowe struktury nie mają szansy wejść do Twojego mówienia.
• Błędy się utrwalają. Jeśli przez lata mówisz z tymi samymi błędami, a nikt ich nie poprawia, stają się nawykiem. Językoznawcy nazywają to fosylizacją.
• Postęp jest mniej widoczny. Na A1 każde nowe słówko zmienia bardzo dużo. Na B1 postęp to precyzja, niuanse i swoboda, a tego nie widać z tygodnia na tydzień.
• Rośnie stres przed oceną. Od osoby z B1 ludzie oczekują więcej, zwłaszcza w pracy. Strach przed błędem sprawia, że mówisz mniej, a bez mówienia trudno o postęp.

Jak przejść z B1 na B2: co zmienić w nauce

Z zastoju da się wyjść. Często wystarczy zmienić sposób nauki, bez dokładania kolejnych godzin.

1. Opisz B2 zadaniami. Zamiast „chcę mieć B2” napisz, co będziesz umieć: poprowadzić 20-minutowe spotkanie, obejrzeć odcinek serialu bez napisów, napisać maila do klienta bez tłumacza. Konkretne i trudne, ale osiągalne cele motywują bardziej niż ogólne.
2. Wyjdź poza bezpieczne zdania. Postęp przychodzi wtedy, kiedy musisz powiedzieć coś, na co jeszcze brakuje Ci słów, i szukasz sposobu. Mówienie i pisanie zmuszają do sięgania po nowe struktury.
3. Pracuj na swoich błędach. Spisz pięć błędów, które powtarzasz najczęściej, i przez dwa tygodnie poluj tylko na nie. To skuteczniejsze niż kolejny rozdział podręcznika.
4. Mierz postęp co kilka tygodni. Nagraj dwuminutową wypowiedź na ten sam temat dziś i za miesiąc. Różnicę usłyszysz, nawet jeśli na co dzień jej nie czujesz.
5. Świętuj małe sukcesy. Każde zadanie, które wcześniej Cię przerastało, a teraz Ci wyszło, buduje poczucie skuteczności. A to ono sprawia, że chce nam się próbować dalej.
6. Zmieniaj materiały, zanim Cię znudzą. Mózg przyzwyczaja się do schematu. Nowy podcast, inny typ zadań albo temat z Twojej pracy dają świeży impuls.

Więcej o typowych pułapkach w nauce piszę we wpisie 6 błędów w nauce angielskiego, a o tym, skąd brać motywację, w poradniku Motywacja do nauki angielskiego.

Jak pomagam jako lektorka i psycholog motywacji

Obietnic w stylu „B2 w trzy miesiące” u mnie nie usłyszysz. Tempo zależy od Ciebie, od Twojego czasu i od tego, skąd startujesz. Mogę za to zadbać o to, żeby każda godzina nauki pracowała na Twój cel, także wtedy, gdy utkniesz na B1:

• Na pierwszym spotkaniu sprawdzamy, gdzie jesteś naprawdę: w teście i w rozmowie.
• Opisujemy B2 zadaniami z Twojego życia i rozpisujemy je na plan na najbliższe tygodnie, razem z pracą między lekcjami.
• Polujemy na Twoje utrwalone błędy, te, które wracają od lat, i ćwiczymy poprawne wersje, aż wejdą w nawyk.
• Podnosimy poprzeczkę stopniowo. Na zajęciach dostajesz zadania trochę ponad Twoje „bezpieczne” zdania, bo właśnie tam dzieje się postęp.
• Mierzymy postępy, na przykład nagraniami co kilka tygodni. Dzięki nim słychać zmianę, której na co dzień nie czujesz.

Wiedza z psychologii motywacji przydaje mi się tu co tydzień: przy stawianiu celów, które naprawdę motywują, przy budowaniu nawyku i wtedy, gdy postęp na chwilę zwalnia, a zapał razem z nim.

Czy da się szybciej? Kurs intensywny i praca między lekcjami

Tak, jeśli zwiększysz liczbę godzin w tygodniu. Najprościej zrobić to na dwa sposoby:

• Częstsze lekcje. W kursie intensywnym spotykamy się dwa razy w tygodniu, a między zajęciami pracujesz codziennie około 15 minut według planu.
• Więcej pracy własnej. Nawet przy jednej lekcji w tygodniu codzienne 20–30 minut z angielskim wyraźnie skraca drogę. Pomysły na takie ćwiczenia znajdziesz w poradniku Jak ćwiczyć angielski samodzielnie.

Uważaj tylko na zbyt ambitny start. Plan, którego nie da się utrzymać dłużej niż dwa tygodnie, w praktyce wydłuża naukę, bo po nim zwykle przychodzi przerwa. Więcej zasad, które pomagają uczyć się skutecznie, zebrałam w poradniku Jak nauczyć się angielskiego: 8 zasad.

Jak sprawdzić, ile czasu potrzebujesz Ty

1. Sprawdź swój poziom. Zrób test poziomujący: 20 pytań, wynik od razu na ekranie.
2. Policz realne godziny. Zapisz, ile czasu w tygodniu możesz poświęcić na angielski, łącznie z lekcjami. Policz skromniej, za to tak, żeby dało się tego dotrzymać.
3. Porównaj z tabelą. Przelicz brakujące godziny na tygodnie i zobacz, czy zdążysz przed swoim terminem.
4. Jeśli nie zdążysz, zwiększ liczbę godzin albo zawęź cel. Czasem lepiej przygotować się świetnie do jednej sytuacji, na przykład rozmowy kwalifikacyjnej, niż próbować podnieść cały poziom w kilka tygodni.

Przeczytaj też: Jak zaplanować naukę angielskiego, Angielski dla początkujących dorosłych oraz Ile kosztuje kurs angielskiego

Najczęstsze pytania o czas nauki angielskiego